Column: ordinair cashen of investeren in een duurzame brandstofmix?

Elk jaar worden de huurrechten van tankstations langs Nederlandse snelwegen geveild. De miljoenen euro’s vlogen ons ook dit jaar weer om de oren. De veilingen zijn in het leven geroepen om de concurrentie te bevorderen en het aanbod voor de klant interessanter te maken. Maar onder de streep blijft het toch vooral een manier om de staatskas te spekken.

Terwijl in veel sectoren uitgebreide aanbestedingsprocedures gelden, die opgebouwd zijn uit tal van onderdelen, gaat het bij het vergeven van de snelwegstations slechts om één ding: wie heeft de diepste zakken? Dat is op z’n minst opmerkelijk gezien de stappen die de sector komende jaren wordt geacht te zetten. Waarom vormt het verplicht aanbieden van alternatieve brandstoffen geen vast onderdeel van de procedure?

De kans dat het voorterrein er over 15 jaar – bij het aflopen van de huurperiode – compleet anders uitziet, is groot. Waarom zou je van partijen die dit soort torenhoge bedragen neertellen niet een verplichte investering in bijvoorbeeld snellaadpalen of een waterstofinstallatie vragen? Je mag de locatie de komende jaren huren, maar je moet een deel van het bedrag reserveren voor het investeren in nieuwe brandstoffen. En omdat de overheid dit zo’n belangrijk thema vindt, doet ook het Rijk een duit in het zakje.

Veilingprocedure

Wil je als overheid het aanbod voor de klant aan de pomp daadwerkelijk interessanter maken, dan zul je hier toch actief mee aan de slag moeten? Laat de veilingprocedure bestaan uit een aantal onderdelen. Tankstation-ondernemingen en maatschappijen krijgen daarbij punten voor het bedrag dat ze overhebben voor het huren van de locatie. Daarnaast kunnen ondernemingen extra punten verdienen als ze groene brandstoffen willen aanbieden. En als ze zonnepanelen plaatsen zodat de stations hun eigen energie opwekken.

Bovenstaande geldt uiteraard ook voor regionale en lokale overheden. Want ook bij het vergeven van nieuwe locaties of het verhuren van bestaande tankstations speelt het aanbieden van alternatieve brandstoffen nog nauwelijks een rol. Gelukkig zijn er heel af en toe ook uitzonderingen. Bij het nieuwe tankstation van Kuster Olie in Groenlo was de gemeente wél gevoelig voor de mix van brandstoffen die op de nieuwe locatie zou worden aangeboden. Mede door het brede aanbod aan alternatieven – waaronder groengas, HVO, GTL en snellaadpalen – wist het Achterhoekse bedrijf de aanbesteding in de wacht te slepen.

Als we met z’n allen komende jaren écht willen werken aan het verminderen van de CO2- en NOx-uitstoot, dan is het een must om alle mogelijke duurzame alternatieven in te zetten. En waar kunnen we dit beter doen dan op de allerdrukste locaties die we hebben in dit land. Juist, langs de snelweg!

Lees ook:

Auteur: Remco Nieuwenbroek

Remco Nieuwenbroek is de vaste journalist voor vakblad TankPro en hoofdredacteur van het TankPro Magazine.

Reageer ook

Nog maximaal tekens

Log in via een van de volgende social media partners om je reactie achter te laten.